Bir psikologa danışmak ta fayda var. Henüz çok küçük sadece merak da olabilir.. Takı toka gibi şeyler enteresan geliyor olabilir.
Benim oğlum çok fazla mutfak oyunu oynamaya başladı, oyuncakları tabak tencere bıçak gibi kullanıp yemek yapmaya başladı 3 yaş dönemi. Mutfak seti almak istediğim zaman eşim karşı çıktı.
Bende okul öncesi öğretmenim ve daha önceden tanıdığım bir psikologa sordum.
Çocukların bebekler, arabalar, renkler, mutfak eşyası gibi oyuncaklara cinsiyet bakılmasızın sahip olması gerekir dediler.
Pembe onlar için kız rengi değil, zaten pembe kız rengi değil bu yetişkinlerin belirlediği bir kalıp demişlerdi.
Bunun yanında iki erkek çocuğum var. Asla yanımda olmadılar kuaföre gittiğim zaman. Hem cinsiyet kavramı yüzünden hemde kuaförlerde çok fazla kimyasal solunuyor. Yanlarında makyaj yapmadım hiç. En fazla saçıma fön çekerim.
Bir arkadaşım vardı üniversitede gay olan. Çok da severdim.. Sohbet ederdik. Ne zaman farklı hissettin diye sormuştum. Anne babası ayrı ve bir ablası vardı.
Ben hep onlarla büyüdüm. Kuaför e beraber gittik. Kadınların günlerine hep beraber gittik. Her özel kadınsal şeyin içinde vardım. Zamanla onlar gibi hissettiğimi farkettim. Bir erkeğe aşık olduğunu anlatan kişiler ile beraber çizgi filmlerde erkek karakterler gözüme güzel gelmeye başladı kadınlara o gözle bakamadım falan diye anlatmıştı. Belki ondan dolayı kadınlara özel durumları çocukların yanında yapmadım hiç.
Ama renklere önem vermedim. Mesela oğlumun ev patikleri leopar veya kırmızı vardı.
Bir tanıdık cinsiyeti etkilenir demişti. Ama kırmızı giydim kız olacağım demez bir çocuk. Yani benim çocukların bebeklik leri zaten kıza benziyor hep dışarıda falan kız diye severler.
Bu bile etkilemedi düşünün. Eğer kafanıza sorun varsa bir psikolog ile yine de mutlaka görüşün.
Okul öncesi öğretmeni olan arkadaşım mesela 1 çocukta farkettim çok bariz belliydi demişti. Kız gibi narin yürüyüşü bile kız gibiydi anasınıfında, hep kızlarla kız oyunu oynar hiç erkek oyunu görmezdim. Dış görünüşü ile bir kız gibi ilgi bir çocuktu henüz anasınıfında olmasına rağmen demişti. İlkokulda aynı şekilde devam edince aileyi bilgilendirmek istemişler ama aile reddetmiş. Belki farkındaydı belki görmezden gelmek istedi aile bilemeyiz.
Ben çocuğunuzun sadece meraktan böyle şeyler yaptığını düşünüyorum. Ama benim düşüncemin de çok bir önemi yok uzman değilim. En azından uzaman size korkup korkmanız gerektiğini yada yapmanız gerekenleri anlatır.
Sorun olduğunu düşünürse en azından hormonlar ile ilgili belki bir testi falan vardır.