Şimdi benim çocuğum o yaşta değil o yüzden size ayrıntılı bilgiler veremem ama şöyle düşünün. Biz büyükler her gün iş yerine gitmek istiyor muyuz ??
Bazen günler güzel geçiyor gitmek istiyoruz. Ama bazı sıralar iş yerinde geringilik, stres başka sorunlar olunca o sabah daha kalkar kalkmaz aklımıza bunlar geliyor ve gitmek istemiyoruz değil mi? Zorunlu gidiyoruz. E daha 36 aylık çocuklardan ne bekleyebiliriz ki? Daha küçükler. Alışacaklar. Altına kaçırdığı için utanmıştır mutlaka. Bu yüzden gitmek istemediği olmuştur. Biz de olsak biz de istemeyiz. Ona anlatın bu yaşlarda bunlar normal vs. Diğer arkadaşlarinda yapabilecek yaştalar dige vs vs. Sürekli anlatacağız başka yol yok. Onlar daha hayatı,herşeyi yeni ogreniyorlar. Ve naçizane tavsiyem biliyorum çocuğunuzu o şekilde bırakmak bir anne için çok zor. Ama onu ağlayarak bırakırsanız çocuk şunu düşünür. Evet demek ki ağlamakla ya da endişe duymakla doğru yapıyorum çünkü annem endişeli. Ağlayarak asla birakmayın. İçinize aglayacaksiniz
Ona gülümseyin onu adapte edecek şeyler söyleyerek götürüp bırakın. Biliyorum bakın zor ama ebeveyn duygularını yönetemezse, çocuk nasıl yönetmeyi öğrenecek ?? Zamanla herşeye alışıyorlar. Yeter ki siz dik durun. Her istemediginde de tamam o zaman bugün de gitme demeyin. Kırkta bir olur. Anlatın. Biliyo musun bazen ben de hiç işe gitmek istemiyorum evde kalmak istiyorum sizinle. Sizi özlüyorum. Ama hepimizin bazen yapmak zorunda olduğumuz şeyler var. Bugün gitmek istemeyebilirsin, ben de bazen istemiyorum çünkü bazen zorlanabiliyoruz. Ama başka günler öyle olmayabiliyor. Çok daha iyi geçirdiğimiz günler oluyor. İşte orda zamanla bazı arkadaşlarini daha çok seveceksin, Ordaki yaptığın şeyler daha çok hoşuna gidecek gibi gibi